Graffiti – Μια Μορφή Τέχνης ή Απλά Βανδαλισμός

Τα σκίτσα καθώς και τα συνθήματα που έχουν κατακλύσει τα τελευταία χρόνια τους δρόμους πολλών πόλεων ανά τον κόσμο φαίνεται να διχάζουν αυτούς που τα κοιτούν. Μερικά είναι προκλητικά, κάποια υβριστικά και κάπου ανάμεσά τους βρίσκονται και κάποια που φαίνεται να δημιουργούν ένταση και αφορμή για πολλές συζητήσεις. Κάποια graffiti, καθώς γεννιούνται μέσα σε μια νύχτα σε κάποιο τοίχο, φαίνονται να είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια εφηβική οργή.
Ίσως τα περισσότερα να κρύβουν οργισμένα μηνύματα, άgraffitiλλα πάλι να θεωρούνται κακόβουλα ή ακόμη και εχθρικά. Κάποια όμως, παρά το γεγονός ότι θεωρούνται παράνομα και καταπάτηση κάποιας ιδιοκτησίας, είναι κατά γενική ομολογία πολύ προσεγμένα και όμορφα. Πολλοί είναι εκείνοι που δεν διστάζουν να τα χαρακτηρίσουν μια μορφή σύγχρονης τέχνης, ενώ άλλοι τα καταδικάζουν με τον πιο αυστηρό τρόπο.
Για να μπορέσει κάποιος να κρίνει αυτά τα έργα, πρέπει να βγει έξω από περιορισμούς και νόμους. Αντικρίζοντας κανείς το σκίτσο, πρέπει να απογυμνώσει το έργο από ορισμούς και έννοιες και να σταματήσει να σκέφτεται τους ενδεχόμενους νόμους, τους οποίους παραβίασε ο καλλιτέχνης.
Μόνο κοιτώντας το γκράφιτι σαν έργο αυτοτελές χωρίς καμία ιστορία να κρύβεται από πίσω, μπορεί να καταλήξει κάποιος σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Πολλά από αυτά συχνά φαίνεται να ομορφαίνουν έναν κατά τα αλλά μουντό και παρατημένο τοίχο. Γεμίζουν με χρώμα μια παρατημένη γειτονιά ή έναν δρόμο που φαντάζει πιο ζωντανός.
Το μόνο σίγουρο, κρίνοντας κανείς εκ του αποτελέσματος, είναι ότι εκεί έξω υπάρχουν αληθινοί καλλιτέχνες οι οποίοι για πολλούς λόγους αναγκάζονται να εξασκούν την τέχνη τους μόνο στους δρόμους. Ίσως τους λείπει η όρεξη και η επιμονή να χωρέσουν την τέχνη τους μέσα στους κανόνες της κοινωνίας. Ίσως πάλι αυτή η επιλογή να είναι πέρα για πέρα συνειδητή. Ως αποτέλεσμα της έχουμε τους γεμάτους χρώματα καμβάδες – τοίχους που μπορεί μια μέρα να αναγνωριστούν επάξια ως αληθινά έργα τέχνης.