Παραδοσιακοί χοροί της Κύπρου

Για όλον τον Ελληνισμό ο χορός αποτελούσε ιδιαίτερο στοιχείο της ταυτότητας του διότι εξωτερίκευε με αυτόν τα συναισθήματα του, διατηρούσε την ενότητα του αλλά και την πολιτισμική συνέχεια του. Η Κύπρος δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.img_4520-1

Το νησί διαθέτει μία σημαντική χορευτική παράδοση, η οποία σύμφωνα με τα Ομηρικά έπη, ξεκινά από την αρχαιότητα με την θέσπιση των λατρευτικών εορτών προς τιμήν της θεάς του έρωτα Αφροδίτης. Σε αυτές τις εορτές, οι οποίες είχαν το όνομα Αφροδίσια, γίνονταν αρματοδρομίες αλλά και μουσικοί αγώνες στους οποίους περιλαμβάνονταν χοροί.

Στη νεώτερη ιστορία της Κύπρου, οι χοροί συνοδεύουν γιορτές στην ύπαιθρο, πανηγύρια και τους γάμους, όπου η όλη διαδικασία διαρκεί 4 ημέρες. Οι Κυπριακοί χοροί διακρίνονται σε τρεις ομάδες. Η πρώτη είναι αυτή η οποία έχει μείνει αναλλοίωτη από την παράδοση άλλων περιοχών, όπως η Ελλαδική. Η δεύτερη ομάδα έχει έρθει από τον Ελλαδικό χώρο και η τρίτη είναι μία σύνθεση του Κυπριακού στοιχείου με την παράδοση άλλων γειτονικών χωρών η οποία ενσωματώθηκε σε αυτήν της Κύπρου χωρίς να αλλοιώσει την ταυτότητα της.

Γνωστοί χοροί στην Κύπρο είναι ο ζεϊμπέκικος, ο συρτός, η σούστα, ο χορός του δρεπανιού,η τάτσια ή σίτα, το μασιέρι (Μαχαίρι ή Τσιάκκιν), η καντήλα (Ποτήρι) και ο καρσιλαμάς.

Οι κυπριακοί χοροί επίσης διακρίνονται σε ανδρικούς, γυναικείους, ατομικούς και μεικτούς.

Ανδρικοί χοροί

Οι ανδρικοί χοροί είναι έντονοι, ζωηροί έχουν το στοιχείο της επίδειξης και της δεξιοτεχνίας. Οι πιο δημοφιλείς είναι οι αντικριστοί ή αλλιώς καρτζιλαμάες.

Γυναικείοι χοροί

Οι γυναικείοι χοροί είναι πιο ήσυχοι από τους ανδρικούς. Τους διακρίνει η σεμνότητα και η διακριτικότητα στις κινήσεις.

Ατομικοί χοροί

Οι ατομικοί χοροί ήταν κυρίως χοροί δεξιοτεχνίας. Άλλο σημαντικό στοιχείο αυτών των χορών ήταν η χρήση από τον χορευτή ενός εργαλείου ή αντικειμένου όπως το δρεπάνι, το μαχαίρι και η τατσιά. Το εργαλείο ή το αντικείμενο που χρησιμοποιούνταν από τον χορευτή έδινε και το αντίστοιχο όνομα στον χορό, για αυτό και έχουμε τον χορό του δρεπανιού, την τάτσια ή σίτα, το μασιέρι (Μαχαίρι ή Τσιάκκιν) και την καντήλα (Ποτήρι).